شبات ها و تفاوت های خواب و مرگ

از آيات شريفه ى قرآن چنين گفته میشود كه خواب و مرگ هم جنس هستند و همان گونه كه با مرگ رابطه و علقه بين روح و بدن قطع مى گردد ، در خواب نيز اين رابطه قطع مى شود، جز اينكه كيفيت قطع رابطه ى روح و بدن در خواب شبيه مرگ است نه عين مرگ ...

خداوند میفرمايد: خداست كه جان ها را در دم مرگ مىگيرد و آنها هم كه نمرده اند در خواب مى گيرد ; پس هر يك از جان ها كه مرگش رسيده باشد نگه مىدارد و آن ديگرى را به بدنش برمىگرداند تا مدتى معين ...

در آيه اى ديگر میفرمايد: خدايى كه چون شب به خواب میرويد شما را مىميراند.

در اين آيات، هم براى خواب و هم براى مرگ كلمه ى توفّى استعمال شده و اين پيام را دارد كه اين خداوند است كه جان آدميان را مىگيرد و توفّى مى كند.

استعمال مشترك توفّى براى خواب و مرگ بدين سبب است كه در هر دو حال تصرفات نفس در بدن قطع مى گردد ، هم در خواب نفس انسانى و ناطقه هيچ گونه تصرفى در بدن ندارد هم در مرگ ، جز اينكه در مرگ توفّايى رُخ مىدهد كه برگشتى در آن راه ندارد و علقه روح و بدن به تمام و كمال قطع میگردد ولى در خواب چون اين علاقه و ارتباط دوباره برمىگردد كيفيتِ انقطاع روح از بدن ضعيف تر از مرگ است.

یکی از بزرگان این علم گفته است : به هنگام خواب روح آدمى تعلّق خود را از بدن قطع مى كند و جز حفظِ حيات گياهى و مراتب پايينى از زيستِ جانورى همه وابستگى هاى خود را از پيكر انسان برمیگيرد.

از منظر ادبيات قرآن كريم در اين مرحله فرشتگانِ خدا انسان را قبض روح میكنند و پس از فرصتى معين آن را به بدن باز پس مى فرستند امّا ارواحى را كه مهلتشان در دنيا به پايان رسيده است نزد خود نگه میدارند ...

حضرت جواد (ع) حقيقت مرگ را چنين معرفى میكند : مرگ همان خوابى است كه هر شب به سراغ شما مى آيد جز اين كه مدتش طولانى است و انسان تا روز قيامت از آن بيدار نمیشود ، هر كسى در خوابش آن اندازه از انواع خوشحالى ها و اقسام وحشت ها مى بيند كه نمى تواند به حساب آورد ، پس حال خوشحالى و ترس در خواب چگونه است؟ اين همان مرگ است ، بنابراين براى آن آماده باشید ...