هنگامی که در حالت دعا قرار میگیرید با این موضوع ایمان داشته باشید که قدرت روحی شما تنها علت و سبب و تنها عامل نجات دهنده شماست و از صمیم قلب اطمینان حاصل کنید که با وجود آن هر غیر ممکنی ممکن و هر عملی میسر میشود.

در وهله اول این جمله تاکیدی را همواره با خود تکرار کنید:روزی خواهد رسید که من به آرزوی خود برسم. آری روزی میرسد که من خوشبختی خود را بیابم.

اما فراموش نکنید که خواست و آرزوی خود را به آینده و به بعد موکول نکنیم و آن چه میخواهیم در زمان حال از ضمیر باطن بخواهیم و به آسانی بدان جان ببخشیم و البته این در صورتی میسر است که به آن ایمان کامل داشته باشیم.

هنگامیکه برای کسی دست دعا به سوی آسمان بلند میکنید او را در اعماق روح و ضمیر باطن خود بنشانید و او را با چهره ای شاد و روحی آزاد ببینید و از اینکه دعایتان مستجاب خواهد شد تشکر کنید.

هنگامیکه با روح و اعتقاد روبه سوی خداوند میکنید با شناختی که از او دارید میدانید که آرزویتان را بر آورده خواهد کرد  زیرا خداوند هرگز با شکست میانه ای ندارد ، نه آن را میشناسد و نه آن را برای بندگانش میخواهد.

آخرین مرحله دعا شامل شناخت و قبول آن است و اعتقاد به این مسئله که حتما اجابت خواهد شد اما این نکته را به خاطر داشته باشید که ما هرگز قادر به دیدن وجدان و ضمیر و اعتقادات باطنی خود نیستیم اما میتوان با قدرت ایمان به آرزوهای خود جامه عمل بپوشانیم و دعاها را مستجاب کرد.

اما بیشتر اوقات این سوال به ذهنمان خطور میکند : پس چرا گاهی دعاهایمان مستجاب نمیشود؟ پاسخ آن در ۲ چیز است : یا ترس و تردید در نحوه انجام دعاست یا اینکه به خواست خداوند صلاح ما در همین بوده است.

دعا برای حاجت های مهم

امام صادق (ع) فرموده است: هر کس سوره مبارکه حشر را جهت برآورده شدن حوائج و مهمات بزرگ بخواند، حاجت او برآورده میشود و اگر یک روز فوت شود باید از سر گیرد و گفته شده : هر کس تا چهل روز مداومت کند، مستجاب الدعوه (هر دعایی کند براورده شود) میگردد.

سوره مبارکه حشر چهل روز ، روزی یک مرتبه بخواند