خروج روح از بدن در مرگ ناگهانی و مرگ تدریجی
در افراديكه به دليل سانحه و تصادف به صورت ناگهاني ميميرند، روح به شكل آني جدا ميشود، درست مانند فنر فشرده شدهاي كه از جاي خود پرتاب شود.
در كسانيكه مدتها بيمار بودهاند، به تدريج قواي آنان تحليل ميرود و سپس میميرند، روح به صورت تدريجي خارج ميگردد.
بعد از مرگ و جدا شدن روح از بدن، روح به همراه كالبد مثالي به عالم اثيري منتقل ميشود و به نظر ميرسد مدت زمان براي انتقال روح به عالم اثيري متفاوت باشد.
بعضي افراد با سرعت و برخي بسيار كند اين مسير را طي ميكنند ؛ كساني هستند كه به دليل علاقه به دنياي فيزيكي، ماديات و خانوادهشان، روحشان ديرتر منتقل ميگردد.
اعتقاد بر اين است كسانيكه خودكشي ميكنند، تا زمان واقعي مرگ كه در لوح محفوظ پروردگار ثبت شده ، روحشان بين فيزيك و اثير سرگردان است زيرا روحشان نه به عالم اثير ميرود و نه قدرت برگشت به عالم فيزيكي دارد.
در انتقال روح از عالم فيزيكي به عالم اثيري ارواح نگهبان، روح را هدايت ميكنند.
زمان مرگ هر انسان از جمله پديدههاي جالب و مورد توجه ميباشد و بسياري، علاقمند به اطلاع از آن ميباشند و اين در حالي است كه زمان مرگ يك امر بسيار سري و محرمانه بوده، كه فقط خداوند متعال از آن اطلاع دارد و در مواقعي كه صلاح بداند آن را به دل برخي بندگان الهام ميكند.
جستجوگري و حقيقتجويي از جمله خصوصياتي است كه انسان را از ساير مخلوقات جدا ميسازد، انسان همواره در جستجوي حقيقت و بطن امور بوده، در طول تاريخ افراد زيادي در اين راه اوقات فراواني را صرف كردهاند، با اين وجود چرا انسان از حقيقت مرگ ميگريزد؟!
چرا در جستجوي بطن آن نميباشد؟! چرا براي شناخت بهتر آن تلاش نميكند؟! چرا به دنبال علل ترس از مرگ و برطرف نمودن آن نيست؟!
چرا به دنبال شناخت دنياي بعد از مرگ نميباشد؟! آيا شنـاخت مرگ، بخشي از خودشناسي كه پايه و اساس خداشناسي است نميباشد؟! آيا ما جز براي شناخت خداوند متعال خلق شدهايم؟!
آمار و اطلاعات سایت 
